Dzieło Biblijne
Najstarszy odpis Ewangelii wg św. Łukasza _CMN_PDF _CMN_PRINT _CMN_EMAIL

Do naszych czasów nie zachował się żaden rękopis tekstu biblijnego, który wyszedłby spod ręki natchnionego autora. Posiadamy jedynie bliższe lub dalsze oryginałowi odpisy.

W Bibliotece Watykańskiej od dłuższego już czasu znajduje się najbardziej znany i chyba najcenniejszy biblijny rękopis – Kodeks B ("Watykański"). Zapisany na pergaminie (materiale ze skóry zwierzęcej) ok. 350 roku po Chrystusie, zawiera grecki tekst Starego Testamentu i duże części Nowego. Mniej więcej z tego samego okresu pochodzi kodeks znaleziony w klasztorze św. Katarzyny na Synaju, zwany Kodeksem Synajskim – również z tekstem dwóch Testamentów – przechowywany dziś w Muzeum Brytyjskim w Londynie.

Jeszcze starsze od pergaminowych kodeksów są papirusy. Papirus był materiałem względnie tanim, ale za to bardziej podatnym na rozmaite wpływy zewnętrzne. Dlatego też, jak dotąd,znaleziono je wyłącznie na suchym terenie Egiptu. Najobszerniejsze pod względem zawartego tekstu są tzw. Papirusy Chester Beatty (specjalistyczne oznaczenia: P 45, P 46 i P 47); dzisiaj są w Dublinie a zawierają fragmenty ewangelii, listów św. Pawła i Apokalipsy Janowej. Najstarszym zaś posiadanym papirusem jest Papirus P 52, który został zapisany ok. 125 roku po Chrystusie a przedstawia zaledwie kilka wersetów Ewangelii według św. Jana.

Niezwykle cenny jest papirus oznaczany przez specjalistów symbolem "P 75", a znany także pod nazwą "Papirus Bodmer 14-15". To właśnie ten warty miliony Euro rękopis był przedmiotem wspaniałomyślnego daru przekazanego publicznie Papieżowi Benedyktowi XVI na audiencji w dniu 23 stycznia 2007 roku.

Marie-Luise Lakmann, ekspert w dziedzinie greckich manuskryptów w sławnym Instytucie Badań Tekstu Nowego Testamentu w Münster, stwierdziła, że rękopis P 75 jest jednym z najcenniejszych ze swojego rodzaju. Uczeni datują go na lata 175–225 po Chrystusie. Uważa się, że sporządzono go dla potrzeb egipskiej gminy chrześcijańskiej. Pod koniec VII wieku, z nieznanych powodów zakopano go w piasku pustynnym i dopiero w 1952 roku został odnaleziony. Cztery lata później Martin Bodmer, kolekcjoner z Zurychu, nabył ten manuskrypt i umieścił go w swojej bibliotece niedaleko Genewy. Minionej jesieni (2006) Fundacja Bodmera zdecydowała się na milionową transakcję, sprzedając swój skarb prywatnemu inwestorowi bankowemu z Atlanty (USA) Frankowi J. Hanna III. Ten 44 letni mężczyzna i jego żona Sally znani są nie z kolekcji antyków, ale z zaangażowania w swojej parafii na rzecz budowy katolickich szkół i integracji dzieci imigrantów z Ameryki Południowej.

Ambrogio Piazzoni, Wiceprefekt Watykańskiej Biblioteki, zdradził, że Frank Hanna chciał zrobić radość Ojcu Świętemu, jakkolwiek jest rzeczą oczywistą, że przekazany dar nie zostanie złożony w prywatnych apartamentach papieża, ale znajdzie swoje godne miejsce w Watykańskiej Bibliotece, gdzie będzie nie tylko przechowywany i strzeżony, ale również studiowany.

                                                                                                                                                        ks. Grzegorz Szamocki


W skrócie
Sonda
Czy czytałeś w czasie wakacji Biblię?
  
Nowości
Gościmy
_WE_HAVE_GUESTS_COUNT_ONLINE

Dzieło Biblijne

Mambo is Free Software released under the GNU/GPL License.
Mambo 4.5.5 PL powered by MamboPL.com Team

© Copyright Słowo Biblijne 2006. All rights Reserved. Made in quaint.pl